Achillespees klachten

De grootste en sterkste pees in het lichaam, de achillespees, is een kwetsbare plek .Bij een hardloper, die 21 km per uur liep, werden krachten op de pees gemeten van 12,5 x het lichaamsgewicht. Achillespeesklachten vormen 6,5 tot 11% van de blessures bij hardlopers, ook bij ongetrainde mensen kunnen dit soort problemen optreden. De klachten bestaan in eerste instantie uit een stijve en pijnlijke achillespees. Bij het lopen treden deze klachten vrijwel nooit plotseling op, maar worden vaak langzaam erger. Een typisch geval van een overbelastingsblessure, waarbij de pijn meestal gevoeld wordt in een gebied op 5 tot 7 cm boven het hielbeen. Aanvankelijk drukpijn en een stijf, zeurend gevoel (s’ochtends) na een training, of belasting.

Als er dan geen maatregelen worden genomen ontstaat er startpijn bij het in beweging komen. Tijdens het lopen lijkt het wat beter te gaan, maar daarna komen de pijnklachten steeds heviger terug en er ontstaat een chronische blessure. Dat wil zeggen ontstekingsverschijnselen in pees of slijmbeurs.

Oorzaak?

Gebrek aan stabiliteit in enkel-, en voetgewrichten, door slappe banden of zwakke spieren.Het doorzakken van de voet (versterkte pronatie) is een basis oorzaak! Verminderde doorbloeding van de pees bij het ouder worden (de meeste klachten komen voor tussen de 35 en de 40 jaar) Ook kan er een verdikking op het hielbeen zitten, waardoor de pees wat scheef getrokken wordt. Negeren van beginnende klachten kan hardnekkige blessures geven.

Schoeisel is ook een belangrijke factor, weinig steun kan zowel een zwikbeweging naar binnen, als naar buiten geven, waardoor de trekkracht van de pees weer beïnvloed wordt. De hielkap in een schoen is daarom van wezenlijk belang evenals de (steun)zool en de schokdemping. Eenzijdige klachten treden op na zwikken, enige tijd immobilisatie ( gips of tape), ongelijke lengtes van spieren in het onderbeen. Tweezijdige klachten treden op na plotselinge zware belasting, loop of springoefeningen op te harde, te zachte of gladde ondergrond, onvoldoende warming-up, onvoldoende soepelheid of kracht van de spieren.

Wat te doen?

Om deze klachten te voorkomen is een warming-up bij alle vormen van belasten essentieel. Een goede trainingsopbouw is van belang, Spierversterkende oefeningen gedoseerd uitgevoerd en opbouwend in zwaarte. Let bij loopoefeningen op schoeisel en ondergrond. Ook overgewicht geeft een zwaardere belasting van voeten en enkelgewrichten. In de acute fase komen onstekingsremmers van pas, verder worden ook wel zalven of iontoforese (= een fysiotherapeutische applicatie) genoemd, maar het oefenen en aanpassen van schoeisel, eventueel een hakverhoging geven de beste resultaten. De fysiotherapeut kan hierin een begeleidende en adviserende taak hebben.
 
                                                          W.J.M. Slot